Boek review: Veg! – groenten in de hoofdrol
Soms kom je een kookboek tegen dat precies aansluit bij waar je zelf mee bezig bent. Voor mij was dat Veg! van Hugh Fearnley-Whittingstall.
Ik ben opgegroeid met aardappelen, vlees en groenten. Groenten waren erbij, maar zelden het uitgangspunt van een gerecht. De laatste jaren merkte ik dat ik dat anders wilde. Niet per se minder genieten, maar anders kijken naar wat er op mijn bord ligt.
Meer groente. Meer aandacht. Meer smaak.
Vegetables first
Hugh Fearnley-Whittingstall werd bekend met zijn programma River Cottage. In zijn latere boeken legt hij steeds meer nadruk op groenten. Niet omdat vlees “niet mag”, maar omdat groenten vaak veel meer kunnen dan we denken.
Dat voel je in Veg!. Het boek staat vol gerechten waarin groenten het fundament vormen van de maaltijd.
Wat maakt dit boek prettig?
- De ingrediënten zijn gewoon verkrijgbaar.
- De recepten zijn duidelijk en niet onnodig ingewikkeld.
- De smaken zijn rijk en vol.
- Je mist het vlees niet.
Van ovengerechten tot soepen en stevige salades: het boek laat zien hoe je met relatief eenvoudige middelen diepe smaken kunt opbouwen.
Van boek naar mijn eigen keuken
Een van mijn favoriete recepten uit het boek zijn de aubergines uit de oven. Die heb ik iets aangepast naar mijn eigen smaak – wat pittiger – en hier gedeeld:
👉 Aubergine uit de oven met yoghurt
Wat ik vooral leerde uit dit boek is het belang van goede karamellisatie en balans. Die principes gebruik ik inmiddels ook bij bijvoorbeeld mijn geroosterde wortels en zelfs bij gerechten van de barbecue zoals gegrilde romaine sla.
Groenten krijgen bij mij steeds vaker een centrale plek. Soms volledig, soms in balans met een mooi stuk vlees.
Voor wie is Veg!?
Dit boek is ideaal als je:
- Meer met groenten wilt koken
- Zoekt naar inspiratie zonder ingewikkelde ingrediënten
- Bourgondisch wilt blijven eten, maar bewuster wilt kiezen
Mijn conclusie
Veg! is voor mij een boek dat laat zien hoe krachtig groenten kunnen zijn als je ze serieus neemt. Het heeft mijn manier van koken subtiel verschoven – niet radicaal, maar merkbaar.
En dat maakt het wat mij betreft een aanrader.
